Merhabalar değerli okurlar,
Sizlere hayallerimden ve bazı hayallerimin hangi mücadelelerden sonra gerçeğe dönüştüğünü anlatmak istiyorum. Menenjit hastalığından dolayı kendimi bildim bileli engelliyim.
Menenjit hastalığı bedenimi yatağa bağladı. 45 yıldır annem benimle ilgileniyor. Bedenimde bir tek sol elimin işaret parmağı tutuyor; onunla yazılarımı ve hikâyelerimi yazıyorum. Parmağım; kalemim, bilgisayarım da defterim oldu.
Benim de herkes gibi hayallerim vardı. Kullanabildiğim uzuv olan sol elimin işaret parmağı ile "Kanadı Kırık Melek'in Kanadına Takılanlar" isimli bir kitap yazdım. Kendime inanıyor ve güveniyordum. Bu kitap hayallerimin ışığı oldu.
İlk hayalim, ismimin yazılı olduğu bir kitap çıkarmaktı; onu başardım, çok şükür.
İkinci hayalim, biz engelli bireyleri yok sayanlara inat, engellilere fırsat verilirse neler başarabileceklerini göstermekti; bunu da başardığıma inanıyorum.
Üçüncü hayalim umreye gitmekti. Benim değerli ağabeyim, kuyumcu Hakan Tenekeci vesilesiyle annem, kardeşim ve ben 4–5 yıl önce umreye gitmiştik. Sizlerin nezdinde kendisine teşekkürlerimi sunuyorum. Ama oralara doyum olmuyor; tekrar gitmek isterim. Rabbim nasip eder inşallah.
Dördüncü hayalim anneme ev almaktı. Çıkarmış olduğum kitabım, siz değerli okurlarım sayesinde çok sattı. Biz hep küçük evlerde oturduk: Damı akan mı dersiniz, kurtlu tavanlı ev mi dersiniz, dükkândan bozma ev mi dersiniz… Anneciğim neler gördü, neler. 2013 yılında iki kez beyin ameliyatı oldu, geçtiğimiz Ramazan Bayramı'nda kalp krizi geçirdi. Çok şükür yıkılmadı; dağ gibi ayakta ve biz evlatlarının her zaman arkasında. Biliriz ki birimiz düşsek elimizden tutacak bir annemiz var, hamdolsun. Rabbim vefat eden annelerimize rahmet eylesin.
Kitap çıktığında bir hedef belirlemek istedim ve bu hedefimi annemden yana kullandım.
"Anne," dedim, "Eğer kitap çok satarsa sana ev alacağım."
Allah'ım o kadar güzel insanlar çıkardı ki karşıma, elhamdülillah. Bunlardan biri değerli ağabeyim, TRT Haber Sakarya sorumlusu Mehmet Karakaş'tı. Haber yaptı; onun sayesinde tüm Türkiye beni tanıdı.
En büyük teşekkürüm de ücret talep etmeden kitabımı basan Fahrettin Yüksel'e. O olmasa kitabım basılmazdı. Ve tabii kitabımın yoğun olarak satıldığı Kitapyurdu sahipleri, satıştan elde edilen ücretin tamamını bana verdi. Kendilerine sonsuz teşekkür ediyorum. Kitaptan elde ettiğim gelirle anneme nihayet bir ev almıştım.
Aldığım evin her bir noktasında siz değerli okurlarımın parmak izi var. Sizlere teşekkürlerimi ve sevgilerimi iletiyorum. İyi ki varsınız, benim kocaman ailem; sizleri seviyorum.
Şimdi ise yeni kapak tasarımı ve yepyeni iki hikâyesi ile Feridun Kunak sponsorluğunda ilk kitabım yeniden basıldı. Bu yeni baskı bir tek bende mevcut. Bu baskıda da sizlerden destek bekliyorum. Desteğiniz benim için çok ama çok önemli.
Beşinci hayalim, Sakarya'da yayımlanan bir gazetede yazarlık yapmaktı. Onu da Sakarya'nın en çok okunan, asrın ötesinden gelen Yeni Sakarya gazetesinde bir yılı aşkın süredir yapmaktayım. Yeni Sakarya gazetesi yönetimine, başta Arda Aydıntepe olmak üzere teşekkür ediyorum. Yeni nesil, gelecekte gazete arşivleri arasında "Rukiye Türeyen" ismini görecek. Kitabımda yazılı ve gazetede yer alan ismim, ben ölsem bile okunacak, ölümsüzleşecek. Bunu düşündükçe heyecanlanıyorum.
Hayallerimin gerçekleşmesini bir çırpıda anlattım. Fakat hepsini gerçekleştirmek için çok bekledim. Ömrüm beklemekle geçti. Hayallerimin yarısı 45 yılda gerçekleşti.
Sevgili gençler; günümüzde birçok kişi hiçbir bekleyiş göstermeden, emek harcamadan hayallerinin çabucak gerçekleşmesini istiyor. Oysa yavaş ve emin adımlarla ilerlemek gerekir. Şunu unutmayın ki emek vererek kazanılan başarı daha değerlidir ve kolay kolay yıkılmaz.
Bir hayalim vardı; çocukluğumdan beri dile getirdiğim, yüreğimle, tüm benliğimle istediğim ve hayalini kurduğum… Bir tek o hayalimi gerçekleştiremeyeceğim. Çünkü sağlıklı insanlar kurabilir o hayali. Neyden bahsettiğimi merak ettiniz değil mi?
Çocukken her çocuğa sorulduğu gibi bana da sorulurdu. "Büyüyünce ne olmak istersin?" demezlerdi de, "Sen ne olmak isterdin?" derlerdi. Her defasında, "Polis olmak istiyorum." derdim. İşte bir tek bu hayalimi gerçekleştiremedim. Her hayal gerçekleştirilemezmiş; onu anladım.
Rukiye Türeyen
Engelsiz Dizeler
KAYNAK: YENİ SAKARYA GAZETESİ
