Portre / Fahri Tuna
Aldım Verdim Diyen Bir İkindi Kuşuydun Be Şair Murat Beyaz Kardeşim
Şiir gibi adamdı Murat Beyaz
Gibisi fazla. Şiir adamdı.
Murat Beyaz’la tanışmamız çok eskiye dayanmıyordu aslında; belki beş, belki altı sene.
Hani bazı kişiler vardır; onunla karşılaştığınızda sanki çok eski bir dosta rastlamış gibi olursunuz. Bir süredir karılaşamadığınız eski kadim iyi bir dosta. Murat Beyaz’da bunu hissetmiştim ben. Sanki asırladır arkadaş gibiydik.
Ortak çok arkadaşımız varmış zaten. Konuştukça onu fark etmiştik.
Mesela Söğütlü’nün kale kapısı Talat İr. Benim hayatımda en güvendiğim dostlarımdandır Talat. Mert, güvenilir, vefalı. Meğer Murat’ın da anne tarafından çocukluk arkadaşıymış. Belki birkaç yaş büyüğü.
Sonra Ömer Çalışır kardeşim. Yeğenim demek daha doğru. Rahmetli babası, amcaları arkadaşımdır çünkü Ozanlar’dan. Sonra Yeni Sakarya’da birlikte yazı yazdığımız Talha Cavga.
Sonra Sait Faik Yazıevi’nde yazı okulumda öğrencim oldu.
Bir sezon beraberdik. Hisli hoş naif şiirler yazıyordu Murat.
O zarif hisli rakik bir yüreğin sahibiydi. Yüreğin kalemin dizelerin.
Böyle bir yüreğe de en çok şiir yakışırdı zaten. Yakıştı da:
Söyleyecek sözlerim varmış meğer Arzı endam eden cihana Kullanıp, kurutmak için asılacak boşluğa
Kelimelerim varmış… Yeni çıkmış denizden Sırılsıklam, ıpıslak, taptaze
Bu toprağın sesiydi Murat Beyaz’ın kalbi. Bu toprakların acılarını sevinçlerini dertlerini hissediyor ve yazıyordu dize dize, mısra mısra, şiir şiir, o.
İlmek ilmek dokumuştu yarım asırlık ömründe şiirini Murat Beyaz. Acı acı, hüzün hüzün pişirmişti. Hayat denilen yangın meydanında çok meydan savaşları vermişti; kâh galip çıkmasını bilmiş, kâh elini kolunu kaptırmıştı kutlu zafer uğruna: Yüklendiği hüzünleri sabırla bal eyleyerek şiirini yoğurmuş, bizlere sunuyordu.
Söyleyecek sözleri vardı Murat Beyaz’ın, arzı endam eden cihana. Ve hatta kelimeleri vardı, yeni çıkmış denizden, sırılsıklam, ıpıslak, taptaze. Doğruydu, inanıyorduk buna.
Ay’a sığınan gecelerde yol süren münzevi bir kağnıydı onun yüreği bazen, bazen arefeden ağlayan bayramdı. Zifiri gecelerde beyaz renkli hüzündü onun şiiri. Gençlik replikleri de vardı onun dizelerinde, boşlukta raks eden avazlar da.
Kırık Nal Sokağı
Dört nala kelimelerim
kaale almadığım
terkisinde kalemin.
Dile vurmamış
Dilde tutsak…
Derin sular yontulu gözlerimde
Tenden içe örselenmiş
Saçlarım düşüyor geceye
İmbat karanlığı deniz.
Yârenlik ediyor hüzünlü simalar
Depremler kopuyor surlarımda
Harcımda yaşam kalıntıları
Burçlarımda meydan okuyan gedik.
Kırık Nal Sokağında edebiyat üstü az tezatlı, tam pişmiş şiirlerini sunmuştu gönül hazinesinden bizlere Muratçığım.
Eyersiz ve mekânsız günlerden geçip gelen bir at gibiydi çoğu kez Murat Beyaz’ın şiirleri. Yorgunluğu yaşamın, akıyor sırtından dizelerinde onun. Murat’ın fettan dizeleri beyaz bir gölge gibi çökecektir içinize yer yer, diyeyim size.
Her şair gibi dünyaya, hayata, devri devrana karşı duyarlı ve entelektüel bir yüreğin sahibiydi Murat Beyaz da. Bazen mazlumun ahvaline kayıtsız kalamayan bir Rabia’ydı onun kalbi. Bazen dünyaya Farkı yok! / Eşya çöplüğünden ibaret hayatımız dizesiyle haykıran bir isyan çığlığıydı. Çok sevdiği kardeşi Talha Cavga gibi, kafası dünyadan büyüktü bazen, bazen Murat’ın kalbi, kırık bir kurşun gölgesi.
Vakit ikindi kuşu Akşam kedisi sarmalı Derman boşanırken berjelde geri dönülmez firarda Aman yok Yürüyen günler koşan nalınlar mıhlı kalır koltukta.
Gün yirmi eksi dörtten artan Aylardan kapıdan baktıran. Yıl dersen milenyumdan sekiz fazla.
Aslında aldım verdim ve aldığın kadardır hayat / verdiğin kadar ölüm diyen bir ikindi kuşuydu Murat en çok.
Murat Beyaz haza şairdi, kuşkusuz. Dizeleri de haza şiir.
Hem de zifiri beyaz şiirlerdi onun dizeleri.
Zifiri Beyaz adıyla yayımlanan (24 Mart 2020) ilk şiir kitabını okuyun, bana çok hak vereceksiniz.
Okuyun ve bir ikindi kuşu duyarlığıyla kaybolun Murat Beyaz’ın şiir kitabının içinde.
Korkmayın, kendinizi bulacak ve mutlu olacaksınız.
Zira Aldım Verdim Diyen Bir İkindi Kuşu’dur Murat Beyaz.
(13 Eylül 2020 tarihinde ötelere uğurladığımız şair Murat Beyaz kardeşime Yüce Mevlâ’dan rahmet diliyoruz.)
KAYNAK: YENİ SAKARYA GAZETESİ
