*Yaralarını saracak, sıkıntılarını giderecek kadar dostun olmalı.

             *Musibetler; dua, gayret ve dost yardımıyla aşılır.

             *Yaşam dostlarla güzelleşir.

             *Dostlar; hayatın keder ve streslerini, acı ve ıstıraplarını, sıkıntı ve dertlerini hafifletir.

             *Dost kazanma, bir gönül işidir.

             *Hayatta, yalnız başına kalmaktan daha büyük bir acı ve bahtsızlık yoktur.

             *Sevgi eken, dostluk biçer.

             *Sevgi pınarından ancak dostluk iksiri akar.

             *Dostluk, nazlı bir çiçek gibidir, susuzluk kurutur, aşırı su da çürütür.

             *Nerede sevgi, orada dostluk, nerede kin ve nefret, orada tefrika vardır.

             *Dostluğun tohumu; sevgi, dil, güler yüz, mayası ise muhabbettir.

             *Diken verip gül toplama sevdasında olanların, dost kazanması, ancak gül toplayıncaya kadar olur.

            *Dost kazanmak; Allah’ın rahmetini, insanların muhabbetini kazanmakla mümkün olabilir.

            *Dostluk; ne para ile ne de zorla elde edilemez, ancak hüsnü kabul gören iyiliklerle kazanılır.

            *Kendi kusurlarını meziyet, başkalarının meziyetini de kusur zannedenler, dostluklar kuramazlar.

            * Kendinde tenkide mahal görmeyip, başkalarını tenkid edenler, dost çimenleri ekemezler.

            *Gerçek dost, dostunun gören gözü, işiten kulağı, tutan eli olur.

            *Dostlarla çekişme, mahcup ve pişman olursun, düşmanla uğraşma, perişan olursun.

            *Dostunu kaybetmek, üzüntü vericidir.

             *Dosta danışmayı alışkanlık edin.

             *Dostluğun, hak yolda ve meşru zeminde olsun.

             *Hak dostlarını kendine dost edin.

             * Kendi başı dertte olan dostun, senin derdine derman olması çok güçtür.

             *Allah rızasına dayalı dostluk, meşru ve anlamlıdır.

              *Anlayış ve hoşgörü, dostların sayısını artırır.

              *Gerçek dostluk pazara kadar değil, mezara kadar olandır.

              *Dostların sadece yedikleri ve içtikleri ayrı gider.

              *Dostlar sayesinde yaşam güzelleşir, dikenler gül’e, cefalar sefa’ya dönüşür.

              *Dostlar insana güç verir.

              *Dost zenginliği, başka zenginliklere benzemez.

              *Gerçek dostlar, hayatın denge taşlarıdır.

              *Dost; şefkat eli, merhamet ocağıdır.

              *İyi dost insanı iyiliğe,, kötü dost da insanı kötülüğe götürür. Çünkü insan, dostunun dininden, dilinden, huyundan etkilenir.

              *Dost kazanmak çin dinden, inançtan, iffet ve namustan, haysiyet ve şereften, milli birlik ve beraberlikten ödün verilmemelidir.

              *Gerçek ve samimi dost; sıkıntı ve dertlerin yükünü paylaşan yardım elidir.

              *Dost, ayıpları örtmede gece, tevazuda toprak gibidir.

              *Dost tenkitleri yapıcı, övgüleri sevindirici, işaretleri ibret vericidir.

              *Dostluk; kökleri mazide çınar ağacı gibidir. İçine kin ve nefret kurtları girerse yıkılır.

             *Dostluk özveri, fedekarlık ister.

             *Menfaat dostlukları; külfeti büyük ve geçici olur.

             *Herşeyi menfaat gözüyle değerlendiren kimseden, karşılıksız iyilik beklemek yersiz,  dostluk sürdürmek lüzumsuz olur. Böyle kimselerden yardım kabul etmek de yersiz ve külfeti büyük, faturası ağır olur.

             *Dost; hayatı, hem kendi hem de başkaları için yaşamaktır.

             *Hayrı çok  olanın, dostu da çoktur. (Kaynak, Tahsin Batmaz)