Bazı insanlar vardır hayatımızda. Hayatımızın bazı köşelerini tutan. Onlar olmasa hani, bir yıkıntı bir enkaz olmamız muhtemel. Hem de, kuvvetle muhtemel. Benim için o ‘bazı’ insanlardan ilki, şüphesiz Hasan hocam. Sonuçta onun eline geçene kadar, 5 öğretmen değiştirmiş bir ilkokul 4 öğrencisiydim. O köşede o olmasa, enkaz olabilirdim, olurdum.
İnsan zamanla her şeyi unutuyor. Bu vazgeçilmez bir ihtiyaç. Yoksa yaşanmaz. Yaşam çekilmez. Ancak geçen günlerde aklıma bir sahne geldi. Gökberk kardeşim, acı bir şekilde bizden ayrıldı. Bunun üzüntüsünü hepimiz çok derinden hissettik. Ölüm zaten, bir gence bir de gülenebilene hiç yakışmıyor. Gökberk’e de hiç yakışmadı. İşte Gökberk’i -olabildiğince aydınlık olduğuna inandığım- toprağa emanet ettikten sonra duası okunmaya başlandığında, Hasan hoca ile sırt sırta verip bir mezarın kenarına oturmuştuk. Yüzünü göremesem de nasıl içten, nasıl derinden ağladığını hissedebiliyordum. Sanki bir parçası kopmuştu. Evet, bir parçası kopmuştu.
İşte insan olmanın o vazgeçilmez fiili ‘unutmak’ başımıza gelmeden, Hasan hocamızı tekrardan yaşamak istedik. Ulaşabildiklerim büyük bir mutlulukla geri dönüş yaptılar, ulaşamadıklarımın aflarına sığınırım. İşte ulaşabildiklerimin Hasan hocaları ile ilgili duygu ve düşünceleri:
-Uğur yılmaz
‘ Öncelikle ‘Atatürkce’ düşünebilme yönünden bizlere çok şey kattı. Bunun önemi şimdi daha çok anlamaktayım. Su andaki çoğu öğretmende maalesef bunu görememekteyim. Yeni neslin çok daha düşüncesiz olacağını söylerdi. Şu an gördüğümüz gibi de haklı.
Şu an da sigara içmiyor olmamda en büyük etkendir.’
-Derya Çetinkaya
‘ Hasan hoca deyince aklıma çocukluğum geliyor. Öğretmenim demek, ikinci bir baba-anne demek. Hasan hoca da bizim için öyleydi. Bize çok emeği geçti. Bize kazandırdığı birçok şeyin hakkını kolay ödeyebilmek mümkün değil.’
-Emre Özlü
‘ İlkokula başladığımda okulda ki babam gibiydi Hasan hocam. Bize her zaman destek olan ve bize her konuda doğru yolu gösterendi. Şöyle derler, öğretmenlik kutsal meslektir. Bu işe yapanların bu işe gönül vermeleri gerekir. Hasan hocam buna en iyi örnekti.’
-Mücahit Aydın
‘ Üzerimizden baba şefkatini hiç esirgemeyen ve ondan sonra gelen hocalarımda dahi onu aradığım bir ilk öğretmenimdir.’
-Samet Tukat
‘Hasan hoca benim en değerlilerimden oldu. Her zaman için hayatımda ondan öğrendiklerim doğrultusunda çizdim yolumu.’
-Enis Emre İleri
‘Hayatıma geriye dönüp baktığımda, beni hiç fark ettirmeden etkileyen, kişiliğimin oluşmasında annemden babamdan sonra etkisi çok büyük olan, kalbimde çok özel bir yeri olan öğretmenim. Verdiği her öğütün hayatımda karşıma çıkması ve onu hatırlatması ise muhteşem.’
-Gökhan Ünalan
‘Başarı ile başarısızlık arasındaki, gurur ve utancı paylaştığım insan.’
-Erdi Köse
‘ Sıradan bir ilkokul geçirmek yerine, farkındalığımın arttığı bir ilkokul geçirmemi sağlatan, hayata dair gerçekleri bize en iyi şekilde öğreten yüce insan.’
-Burak Altıntaş
‘ Atatürk sevgisini öğrencilerine aşılayan Hasan Aydınlar tükenmez. Geriye dönüp baktığımda ne kadar şanslı olduğumu bugün, bu dönemde daha iyi anlıyorum Hasan öğretmenim! Biz sizin öğrencileriniz. Çabalarınızı boşa çıkarmayacağız.’
(Bu yazı nezdinde, Gökberk kardeşimi de anmak istedim. Dünyada olamayacak kadar masum bir insandı. Allah gani gani rahmet eylesin.)