Beşiktaşlı eski futbolcu Hasan Kılıç, girdi koluma bir süre önce…
“Zeki ağabey, seni bir insanlık dramının yaşandığı köye ve aileye götüreceğim.”
Mercedes’in koltuğuna kurulurken, nereye gittiğimiz ve neyle karşılaşacağımız konusunda bir fikrim yoktu…
Sene 1995…
Yola koyulduk…
Karasu’ya doğru giderken, Güneşoğlu Süt Ürünleri Fabrikası’nın önden geçip bir köye vardık…
Arabamızın etrafını meraklı gözlerle bize bakan birkaç köylü vatandaş sardı…
Onlar bizim oraya neden geldiğimiz biliyor ancak gideceğimiz yeri ve karşılaşacağımız manzarayı sürpriz olsun diye söylemiyordu sanki…
Hasan Kılıç o dönem Adapazarı Belediyesi’nde görev yaptığımız Başkan Aziz Duran ile gelmiş buraya ilk defa…
O da başkan vekili olarak beni alıp götürmüştü oraya…
Bir evin önünde durduk…
İçeri girdik…
Gördüğüm manzara karşısında hani derler ya “Şok oldum” onun da ötesindeydi gördüğüm feci tablo…
Şuursuzca bize bakan, yaşları 30-50 arası dört kocaman engelli ve onları bu yaşa kadar getiren yaşlı anaları…
Doluşmuşlar bir odanın içine, birbirlerine bakıyorlar dalgın dalgın…
Bizi görünce güldüler, birbirlerine bakıp…
Tam anlamıyla bir insanlık dramıyla karşı karşıyaydık…
Ne diyeceğimi, ne yapacağımı bilemez durumda, anaya sordum “Nasılsın”
O çile yüklü ananın verdiği cevap karşısında, en katı yürekler bile yumuşar, “ağlamaz” denilen gözlerden yaş boşanırdı, ırmaklar gibi…
“Çok şükür” deyişi, hâlâ yankılanır kulaklarımda…
Oraya bir kaç defa daha gittiğimi hatırlarım…
İşte o unutulmaz manzara ve fedakarlığın ötesine taşan bir ömür yükünün altından kalkmaya çalışan, 4 yetişkin engelliye bakan “anaların anasının” hali geldi aklıma; Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Ayşenur İslam’ın basın toplantısında, engelli vatandaşlar ve bakıcılarına yönelik yatırımları dinlerken…
O dönem Adapazarı Belediyesi olarak hep ilgi alanımız içerisinde olan o aile, şimdi ne haldedir bilemem…
Ancak bilinen bir şey var ki bakanın toplantısından sonra Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürü Mutlu Işıksu, kulağıma eğilerek, “O aileye birlikte gidelim. Adresi sizce belli” deyince, bir serinlik çöktü içime…
İşte böyle zor koşullar altında yaşayan aileler için bakanlık kesenin ağzını açmış...
Onlara yalnız olmadıklarını hatırlatan önemli maddi ve manevi yardımlarda bulunuluyor olması, son derece sevindirici…
Olanca güç ve dayanılması zor bir imtihan içindeki aileleri rahatlatacak, katlanma gücünü artıracak yatırımlarıyla ve sosyal devlet olma bilinci ile hareket eden ve onların derdinden bir “Anne” olarak daha da iyi anlayan Bakan Ayşenur İslam’a, bu konuda çok önemli görevler düşüyor olmalı…
Basın toplantısında anlattıkları ile engellilere, “ana şefkatiyle” yaklaştığı izlenimi edindiğimiz Doç. Dr. Ayşenur İslam’a ve bu durumdaki ailelere, kolaylıklar dileğiyle Bizim Bahçe’den “Peygamber çiçeği” gönderelim istedim...
