Artık elimiz kalem tutmuyor. Dokunmatik ekranlardaki hayali tuş takımlarını tıngırdatıyoruz. Bazen yazım yanlışı oluyor, o da otomatik düzeliyor. (Otomatik yazarken yanlışlıkla otamatikyazmışım, işe yarıyor.)
Uzun zaman oldu yazmayalı, paslanmışım. Aslında herkes yazar oldu, biraz geç kalmışım. Ben buradayım demek lazım bazen, işte ben de buradayım...
Yeni bir bahar geliyor, ağaçlar çiçeklendi. İnşallah bu sene kiraz bol olur, don yapmazsa geçenki sene gibi. Umutlu olmak lazım gelecekten, biraz zor. Yine de ummak hayal etmek güzel, sevmek, bağlanmak...
Bitiş seremonilerinin sonundaki yeniden ve en başından yeni başlangıçlar güzel.
Dertleşmek kendi kelimelerinle, ana fikri olmadan hesapsızca yazmak güzel. Beğeni beklentisi olmadan akışta kalarak aksın yeter ki kelimeler ve hayatlar.
Şimdilik bu kadar. Yazdıklarımı okudum. Çok sevdiğim bir edebiyat terimi var. ‘Nesri nazıma yaklaştırmak.’ Umarın biraz yakınlaştırabilmişimdir...
KAYNAK: YENİ SAKARYA GAZETESİ
