1.
'Ozanım düşe geldim
Dönüp uğraşa geldim
Astım işlek kalemim
Yazamam oğul'
'Bunalan Ozan İlahisi'nden
'şiir artık ne mümkün' diyordu ya şair, işte öyle!
2.
'Acıları uzağında beklet
Elinde ipekten yelpaze
Usul usul, hoşgörüyle
Yaklaş kendine
İşte kendin, işte durgun suların aynası
Seyret, gülümse'
(İnanan İçin İlahi'den)
İnsanın kendine bile inancını yitirdiği günler... Acı acı gülümsemek sadece...
3.
'İnsanlar bir gülü bir senetle
Değiştirmeye alıştılar'
(Gül İçin İlahi'den)
Gül bitti ve gülün temsil ettiği her şey...
4.
'Gülten Akın acep gidişlerdesin
Acın dinlencede değil
Özlemin kanıyor
Mülkün örselenmiş
Ürünün dağılmış
Hangi yaz seni nennileyebilir?'
(Eflatun İlahi'den)
Yaz vücudum şehrine bir Meryem gibi girecek...
5.
'Ağudanhalk'olmuş bunların hepsi
Gül insana nece nece yaklaşırken
Ve ılık ebrusunu bağışlarken nisan'
(Susanlar İçin İlahi)
'Ağuyu bal eylemek'; ama ne zaman?
6.
'Irmak sesinde gül büyür
Kesilme, türkünü sürdür
Kamu susarak öldürür
Ölümüne kast olanı'
(Irmağa Karşı İlahi'den)
Susmak hiç bugün kadar anlamsız olmamıştı!
7.
'Ömründe tüfeği olmayacaktır
Eğer olmuşsa
Çiçekler sürmüştür namlusuna'
(Genco İçin İlahi'den)
Namlusuna çiçek sürene selâm olsun!
