Herkesin bir Müşerref Teyze’si olsa;
Elleri hanımeli kokan…
Onunla göğe baksa,
Dağlardan, çiçeklerden konuşsa…
Ondan cân kokulu mektuplar alsa…
***
Bizim bir Müşerref Teyze’miz vardı;
Elleri hanımeli kokardı.
Onunla göğe baktık,
Dağlardan, çiçeklerden konuştuk.
Ondan cân kokulu mektuplar aldık…
Onun dizinin dibinde,
Alnı okşanan bir kediye döndük.
Kalbini nasıl vakıf hâline getirdiğine,
Gönlünün âyinesinden muhabbetin
Nasıl hâle hâle yayıldığına şahit olduk.
***
Seni tanımak dünyadaki cennetti bizim için,
Efsûndu, bahtiyârlıkların en büyüğüydü…
Âh cânım Teyzem, Pamuk Teyzem benim;
Vişne Bahçesi yarım kaldı,
Bahçedeki incirler, üzümler öksüz kaldı,
Kelimeler kifayetsiz kaldı…
***
Herkesin bir Müşerref Teyze’si olsa…
Sıladan, Karadeniz’in havasından, suyundan
Gençliğinden, çocuklarından, torunlarından
Kuştan, böcekten, çiçekten, kitaptan
Velhasıl aşk olan her şeyden bahseden
Bir Müşerref Teyze’si olsa herkesin…
***
Bir Müşerref Teyze’niz varsa eğer
Muhabbet nazarıyla bakarsınız dünyaya…
İncitmez, incinmezsiniz…
Gül kokar sizin de teniniz,
Kelimeleriniz kuş gibi konar
Kalbine ehl-i dil olanın,
Güzelliğe, inceliğe, iyiliğe
Şiir olan her şeye yol olursunuz,
Yolcu olursunuz, menzil olursunuz…
Sizin bir Müşerref Teyze’niz varsa eğer
Her şeyiniz var demektir;
Şükredersiniz…
***
Bir şiirdi Müşerref Teyzem
Hayatımın bercestesi…
Mevlâ’ya sonsuz şükürler olsun ki
Onu tanıdım, kalbimi yeniden yazan
Müşerref Teyzemi…
Pamuk Teyzem, Cânım Teyzem
Rabbim seni Firdevs cennetinde ağırlasın…
