Adı Friedrich Wilhelm Nietzsche olan, ancak kısaca NIETSZCHE, Türkçe okunuşuyla NİÇE olarak bilinen ünlü düşünür, 1844 yılında dünyaya gelmiştir. “Varoluşçu Alman filozof” ve aykırı bir düşünce adamı olarak, "Tanrı öldü" düşüncesiyle tanınmıştır.

Kendini "yarının yazarı" olarak tanımlayan ünlü düşünür, "200 yıl sonra insanlık beni anlayacak" sözüyle de bilinir. Oldukça trajikomik bir hayat yaşamıştır.

Hayatı boyunca hastalıklarla boğuşmuş, yalnız kalmış, anlaşılamamanın verdiği ıstırapla çok zor günler geçirmiştir. Sürekli yer değiştirmiş, şiddetli migren ağrılarına rağmen durmadan yazmıştır. Babası, Karl Ludwig Protestan Kilisesi’nde papaz olan Nietzsche 5 yaşınayken babası ölmüştür.

"İnsanca Pek İnsanca" , "Tan Kızıllığı" , "Şen Bilim" , "Böyle Buyurdu Zerdüşt" , "İyinin ve Kötünün Ötesinde" , "Ahlâkın Soy Kütüğü" adlı eserlerin yazarı olan Nietzsche’in, en önemli eserinin, "böyle buyurdu Zerdüşt" olduğu kabul edilmektedir. Hıristiyan öğretisinin toplumu yozlaştırdığını düşünerek kendini "Deccal" ilân eder ve "Tanrı'yı öldürür". Din, ahlâk, çağdaş kültür, felsefe ve bilim gibi konularda eleştiriler yazmıştır.
"İyi" ve "kötü" kavramlarına hep saldırmıştır.

Aşağıda,
Onun
HAYAT
İsimli şiirini bulacaksınız:

Gidene kal demeyeceksin.
Gidene kal demek zavallılara,
Kalana git demek terbiyesizlere,
Dönmeyene dön demek acizlere,
Hak edene git demek asillere yakışır.
Kimseye
Hak etmediğinden fazla değer verme,
Yoksa değersiz olan hep
Sen olursun...

Düşün...
Kim üzebilir seni senden başka?
Kim doldurabilir
İçindeki boşluğu sen istemezsen?
Kim mutlu edebilir seni,
Sen hazır değilsen?
Kim yıkar, yıpratır
Sen izin vermezsen?
Kim sever seni,
Sen kendini sevmezsen?
Her şey sende başlar,
Sende biter...
Yeter ki yürekli ol,
Tükenme, tüketme, tükettirme
İçindeki yaşama
sevgisini...
Ya çare sizsiniz
Ya da çaresizsiniz.

Öyle bir hayat yaşadım ki
Cenneti de gördüm cehennemi de…
Öyle bir aşk yaşadım ki
Tutkuyu da gördüm pes etmeyi de.
Bazıları seyrederken hayatı en önden,
Kendimi bir sahnede buldum,
Oynadım.
Öyle bir rol vermişlerdi ki
Okudum, okudum, anlamadım.

Kendi kendime konuştum
Bazen evimde,
Hem kızdım hem güldüm halime…
Sonra dedim ki söz ver kendine…
Denizleri seviyorsan
Dalgaları da seveceksin,
Sevilmek istiyorsan
Önce sevmeyi bileceksin,
Uçmayı biliyorsan
Düşmeyi de bileceksin,
Korkarak yaşıyorsan
Yalnızca hayatı seyredeceksin.
Öyle hayat yaşadım ki
Son yolculukları erken tanıdım.
Öyle değerliymiş ki zaman
Hep acele etmem bundan,
Anladım.