İnsanlar çiçek atacaksa, çiçek gönderecekse, çiçek verecekse veya çiçek bırakacaksa ilk tercih her zaman karanfiller oluyor. Açılışlara, cemiyetlere gönderilen çelenklere bakın, silme karanfil dolu…

Ölen birinin ardından yapılan anma törenlerine bakın, mutlaka resminin ve mumların bulunduğu bir köşeye bırakılan karanfiller görürsünüz. Ha keza kabir ziyaretlerinde mezarların üzerindedir karanfiller. Miting yapan siyasi parti liderleri konuşmalarının sonunda halka çiçek atarlar ve bu çiçeğin cinsi her daim karanfil olur. Eylemciler de her zaman karanfili kullanırlar. Daha geçen günlerde polise karanfil vermediler mi?
***
Her gün milyonlarca karanfil ziyan ediliyor. Yazık değil mi bu karanfillere? Ayağa kalkmayacak mıyız bunun için? Direnmeyecek miyiz? Ortalığı velveleye vermeyecek, bu zulme dur demeyecek miyiz? Ağaç sevgisinin tavan yaptığı bir memlekette çiçek sevgisinden bu denli yoksun olunabilir mi? Her gün milyonlarca karanfilin yok yere ziyan edilişine bigâne kalınabilir mi? Bir karanfil kolay mı yetişiyor?
***
Mitingler biter; karanfiller yerlerdedir, ezilmişlerdir. Düğünler biter; çelenkler devrilmiştir, karanfiller solmaktadır. Anma törenleri biter; karanfillerin üzerine mum damlar, yanarlar. Kabir ziyaretleri biter; karanfiller mezarların üzerinde ölüme yatarlar.