Serdivan'da sağanak sele dönüştü!
Serdivan'da sağanak sele dönüştü!
İçeriği Görüntüle

Bursa'da yaşanan ve çalışma hayatı açısından emsal niteliği taşıyan bir uyuşmazlık, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin kararıyla sonuçlandı. Aynı iş yerinde 19 yıl boyunca çalışan bir işçi, işvereninden aldığı 90 günlük ücretsiz mazeret izninin sona ermesinin ardından ikinci kez ücretsiz izin kullanmak istedi. Ancak işveren, yeni izin talebini kabul etmeyerek çalışanın belirtilen tarihte görevine başlaması gerektiğini hem sözlü hem de yazılı olarak bildirdi. Buna rağmen işe dönmeyen işçi hakkında 10 gün boyunca devamsızlık tutanağı düzenlendi. İşveren, çalışanın izinsiz olarak işe gelmediğini gerekçe göstererek iş sözleşmesini haklı nedenle feshetti ve kıdem ile ihbar tazminatı ödemeden işten çıkardı.

19 YILLIK İŞÇİ MAHKEMEYE BAŞVURDU

İşten çıkarılmasının ardından hukuki süreç başlatan çalışan, İş Mahkemesine başvurarak kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesini talep etti. İşçi ayrıca yıllık ücretli izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, yol ve yemek ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının da kendisine verilmesini istedi. İşveren ise ücretsiz izin süresinin sona ermesine rağmen çalışanın 10 gün boyunca işe gelmediğini, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı gerekçeyle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etti.

Davayı inceleyen İş Mahkemesi, işverenin sözleşmeyi feshetmeden önce çalışana devamsızlığının nedenini ve herhangi bir mazereti bulunup bulunmadığını sormadığını belirterek işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığına karar verdi. Mahkeme, diğer bazı işçilik alacaklarını ise reddederek davayı kısmen kabul etti. İşverenin karara karşı yaptığı istinaf başvurusu da Bölge Adliye Mahkemesi tarafından reddedildi.

YARGITAY: İŞVERENİN MAZERET SORMA ZORUNLULUĞU YOK

Dosyanın temyiz incelemesini gerçekleştiren Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, yerel mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesinden farklı bir değerlendirmede bulundu. Yüksek Mahkeme, işverenin devamsızlık nedeniyle haklı fesih hakkını kullanmadan önce işçiye neden işe gelmediğini veya geçerli bir mazeretinin bulunup bulunmadığını sormak zorunda olmadığına hükmetti.

Kararda, işveren tarafından verilen ücretli veya ücretsiz izin süresince çalışanın işe gelmemesinin devamsızlık olarak değerlendirilemeyeceği, ancak izin süresi sona erdikten sonra işverenin onayı olmadan işe gidilmemesinin devamsızlık oluşturacağı belirtildi. Yargıtay ayrıca yıllık ücretli iznin kullanılacağı zamanı belirleme yetkisinin işverene ait olduğunu, çalışanın tek taraflı kararıyla izne ayrılamayacağını vurguladı.

KIDEM VE İHBAR TAZMİNATI KARARI BOZULDU

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, dosyada bulunan belgeler ve düzenlenen devamsızlık tutanakları doğrultusunda işçinin izinsiz olarak işe gelmediğinin sabit olduğu sonucuna ulaştı. İşverenin haklı nedenle fesih öncesinde çalışandan ayrıca mazeret açıklaması istemesinin zorunlu olmadığı belirtilirken, işçinin iş sözleşmesinin tazminat ödenerek sona erdirilmesini talep ettiği dilekçenin de dosyada bulunduğu hatırlatıldı.

Yüksek Mahkeme, somut olayda iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğine karar vererek çalışanın kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağına hükmetti. Böylece İş Mahkemesinin tazminat ödenmesine yönelik kararı bozulurken, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunu reddeden kararı da ortadan kaldırıldı. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin kararı oy birliğiyle alındı.

ÜCRETSİZ İZİN SONRASI İŞE DÖNMEYENLER DİKKAT

Karar, ücretsiz izin süresi sona eren çalışanların işverenin onayı olmadan izinlerini uzatamayacağını bir kez daha ortaya koydu. İş Kanunu'nun 25'inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen devamsızlık koşullarının oluşması halinde işverenin haklı nedenle fesih hakkı doğabiliyor. Ancak her işe gelmeme durumu otomatik olarak haklı fesih anlamına gelmiyor. Devamsızlığın süresi, haklı bir nedene dayanıp dayanmadığı ve somut olayın koşulları önem taşıyor.

Yargıtayın bu kararı, özellikle ücretsiz izin dönüşlerinde işveren onayı olmadan işe başlamayan çalışanların kıdem ve ihbar tazminatı hakları bakımından dikkat çekici bir hukuki değerlendirme niteliği taşıyor.

Kaynak: sosyal medya